De tuin krijgt vorm!

En ja, we zijn weer bezig geweest met ons "tussendoorproject", In My Garden. Dat levert weer leuke blokjes op! 


Hoewel vooral de Tailfeathers mijn aandacht opslokte, want ja, het middenstuk is bijna af, kreeg ik het toch voor elkaar om ondertussen nog even een paar blokken te maken. Want het is zo leuk om te doen! Mams heeft de boompjes gemaakt, en volgens mij nog een blok die ik helaas niet zo snel kon vinden.


Dit is het laatste deel van blok 1, die is nu officieel klaar! 


En mam's boompjes zijn ook helemaal geweldig! Ze hellen helemaal niet over, zoals ze in mijn versie wel doen...


Ik moest deze gewoon even doen, zoveel schattige bloempotten...


En de lieveheersbeestjes natuurlijk! Een rood lapje met witte stippen mocht niet ontbreken!

Blok 7 van de staartveertjes

Er is weer een blok klaar! Het gaat zo hard... ik ben nu ook al met het laatste blok bezig, maar ik durf de laatste steekjes niet te zetten... Typisch gevalletje van tussen de oren, want hoe dan ook: die steekjes duren even kort, of ik ze nú maak of over twee weken. En ja, het zou fantastisch zijn als het middengedeelte af was. Dus ja, ik heb hem door: ik ga aan de slag...

Maar goed, voor nu blok 7!


Hij is klaar! En schattig, naar mijn menig. Maarja, dat zijn alle blokken!



Het is niet helemaal mijn stijl, om de vogel in de boom zo'n saaie kleur te geven... Maar hier zit wat achter! Ik zou het erg leuk vinden als Joep en Muts, de parkieten die ik tijdens het maken van deze quilt had (Muts is helaas overleden), te vereeuwigen. En ja, daar zijn ze dus! Muts was een albino, dus wit met rode ogen (en hier en daar een lichtgroene glans over haar veertjes). Joep is een zogenaamde "spangle", zijn verenpatroon zit omgekeerd, maar hij is wel knalgeel met limegroen, dus dat staat er allemaal op. Zelfs zijn blauwe (en Muts bruine) neusdop staat erop ;) 


De laatste stitchery is wel weer "gewoon", waarin ik het weer niet kan laten om de knalkleurtjes uit te zoeken. 


Op naar deel 9! Ja, deel 9 en niet deel 8, want die bewaar ik voor het laatst, om de simpele reden dat de grote stithery daar een enorm schattig bankje met vele vogeltjes is. Leukste voor het laatst!

Stonefieldsblokjes die misschien een strijkbeurt nodig hebben

Ja, het is eigenlijk schandalig... de staat waarin ik mijn blokjes op internet zet. Daar moet wat aan veranderen! Wat een verkreukeling...


Maar, let wel: het is me eindelijk gelukt om niet zoveel knalkleuren te gebruiken! Wat ben ik trots :) Wie weet gaat het ooit nog wat worden...


Dit zijn trouwens al mijn blokjes tot nu toe op een rij. Is het wat? Ik denk het zelf wel. Ik doe in ieder geval mijn best om het een beetje pastel-achtig te laten worden... En anders wordt het maar weer een echte Monique-quilt.


Dat wordt het sowieso wel eigenlijk, want ik probeer om deze quilt een reflectie te laten zijn van mezelf. Mijn voorliefde voor vogels komt zeker in de lapjes terug...


Net als een bruinharig meisje dat heel graag leest, dat komt me ook wel bekend voor ;) (en let op de minibloemetjes die in de rondjes zitten - een heel werk... ze zijn in het echt kleiner dan nu op het scherm!)


Ook in deze relaxte hobbykamer voel ik me zeker thuis, tussen het breigaren en de lapjes in. Al zal ik nooit een schaar zo laten slingeren! Oké, niet expres tenminste.


En zoals mijn grote boekenheld C.S. Lewis al zegt: Sometimes fairy stories may say best what’s to be said.” en Some day you will be old enough to start reading fairytales again.” Niks mis met een goed sprookje, zeker wanneer het verteld wordt in een schattig Japans kawaii stofje. Dit is trouwens geen officiëel Stonefieldsblokje, maar ik wilde wat met dit lapje doen! 


Dit schattige stofje met een Bonnet-meisje kwamen we bij de Stonefieldscursus tegen in de winkel van Dorry.


En ook de ster is goed gelukt! Alhoewel ik de instructies verkeerd had gelezen en het middelste kruid had gepatcht in plaats van geappliceerd. Ach, dan is het weer uniek! Er is tenslotte geen foute manier, is mij geleerd ;)

Kleine babyslofjes en grote truien

Mams had nog een klein cadeautje beloofd aan mijn nicht, die net een baby heeft gekregen. De exacte omschrijving van familiebanden zijn best lastig vind ik.


Maar goed, het is in ieder geval een hele lieve nicht, en we zijn als familie best close met elkaar, dus ook al is ze een oudtante of zoiets, die slofjes kwamen er :P En ze zijn heel schattig geworden! Ze heeft ze gehaakt met Catania Color, dus ze verspringen van kleur.




De baby in kwestie was er erg blij mee, haar koude voetjes waren spontaan over! Helaas groeien voeten erg hard en passen ze inmiddels niet meer, het was toch een welkom cadeau!

Ook ik ben nu weer aan het breien geslagen. Na mijn eerste trui heb ik de smaak wel te pakken, al besloot ik nu een patroon te doen waar bij stond dat het voor beginners was, zonder rompslomp, zodat de vorige catastrofes vermeden kunnen worden. Hopelijk. Tot nu toe gaat dat goed!

Dit is het patroon, Top Down Trapeze Pullover (klik). Ik wilde hem namelijk weer heel graag van Scheepjes Stonewashed maken, omdat ik het garen geweldig vind, en met dit patroon kwam ik precies op de goede stekenverhouding uit, wat weer heel wat rekenwerk scheelde. Ik ga alleen de mouwen langer maken, dus dat moet ik nog wel even uitzoeken...


Dit keer heb ik gekozen voor de kleur "black onyx", de zwart-grijze variant. 


De moeilijkste stappen heb ik al doorlopen... raglan breien, mouwen eraf halen enzo, en vanaf nu is het alleen maar rechtoe rechtaan, met om de zoveel toeren wat meerderingen.


Dit garen is echt zo sjiek! Niet te geloven!

Maar ook mams had een trui in haar hoofd, na mijn vorige succes... Ze had het garen al in huis, de turqooise versie van Stonewashed. Ook zij heeft een patroon uitgezocht dat ongeveer overeenkomt qua stekenverhouding, een Nederlands (gratis) patroon van Drops:


Verrassend genoeg, is het begin van het patroon eigenlijk gelijk aan elkaar... een iets ander boordje, veel kleinere naalden, iets andere armsgaten: maar hetzelfde raglan... maar het verschil gaat zeker nog wel komen! 


De kleur spat van het scherm af... heerlijk! 


We breien nog even door, het resultaat komt vast wel weer op dit blog... het kan even duren, want we hebben nog wel meer projecten lopen... 


De quiltinspecteur en de Di Ford

De quiltinspecteur komt langs...


En wat voor één! Hij mag dan wel hooguit 20 centimeter zijn, staart inbegrepen, zijn oog voor detail mist helemaal niks. Elk draadje wordt uitgebreid "getest", en er wordt ook heel veel verteld door meneer. Elk lapje krijgt een hele preek te horen. 


Hupsend gaat hij alle kanten op, zodat hij elk hoekje goed kan bekijken! Hij heeft het uiteindelijk goed gekeurd, en gelukkig geen onverwachte "cadeautjes" achtergelaten. 


Inmiddels zit rand 4 er ook helemaal aan! Zoals gewoonlijk is mams afgeweken, dit keer heeft ze allerlei andere stoffen erdoor heen gedaan om het geheel wat donkerder te maken. Het originele patroon heeft telkens een beige/lichte stof met een ander stofje, maar zij heeft gewoon alles door elkaar gedaan! Ik vind het resultaat erg leuk, zo krijg je meer een randenquilt uiteindelijk. Ook de eerste rij van deel 5 is klaar, ze gaat nu erg hard!


Maar nu had ze het idee om het middenstuk overnieuw te doen... ze was al niet helemaal blij met de gefestoneerde broderie perse bloemen, en ze had nu bij iemand gezien dat je ze ook heel dichtbij de bloem zelf kon festoneren. Dat ging ze doen. Hup, alle bloemen werden eraf getornd, nieuwe werden uitgeknipt, en uiteindelijk was het middenstuk helemaal naar wens!


Ze heeft gelijk: de bloemen zijn zo ook heel erg mooi!


En wat een ministeekjes heeft ze... Niet normaal zeg! Het resultaat mag er zijn!

Staartveertjes in de dop

De laatste delen zijn genaaid... dat kan maar één ding betekenen: showtime!


Oké, de laatste delen zitten dan nog wel los en zijn nog niet gestitcht, maar je ziet het geheel al komen!! Zeker als je ook de log cabins erbij legt, die de volgende rij vormen (ik heb er nog maar 3 van de 24, maar toch):


Er zit echt heel veel vaart in... Ik heb alleen nog een klein probleempje, als het middenveld af is komt er eerst een kleine rand voor de log cabins eraan genaaid worden. Alleen had ik te weinig stof gekocht voor die rand... dus ik moet toch wat nieuws gaan verzinnen. Ik heb na de log cabins eerst een mini zachtblauwe rand en dan een brede rode rand, die liggen al klaar, maar de eerste rand ontbreekt dus nog... Ik moet nog eens even gaan kijken wat ik precies ga doen... als iemand een idee heeft qua kleur, hoor ik het graag!


Naaldenboek in knalpalet

Na mijn etui en speldenkussen in knalkleuren, moest er eigenlijk nog een naaldenboekje bij... Dat was eigenlijk al jaren het plan, maar ik had de perfecte indeling nog niet gevonden. En toen ik die had, was het patroon er niet meer... gelukkig wist ik vorig jaar bij de Quiltster alsnog het patroon te bemachtigen (Hatched&Patched Sewing Angel Store), en vond ik een paar weken geleden eindelijk de moed om aan zo'n project te beginnen... Want ja, allerlei nieuwigheidjes. Ik ben niet zo van nieuwigheidjes, tenminste, niet als de beschrijving in het Engels is en uitgaat van allerlei basiskennis die ik niet zo heb. Maar het is toch gelukt!


Oké, ik zie een klein beetje schevigheid, maar dat is mijn keurmerk, dus dat geeft niet.


En kijk eens: zakken! Ik heb voor het eerst in mijn leven zakken gemaakt! Met stiek enzo! En het blijft zowaar ook nog eens goed zitten... Zelfs de drukknoopjes zitten vast!


Alles past er precies in zoals ik het wil, deze indeling werkt echt goed! 


En nog een kleine verrassing aan de zijkant, met nog wat extra stitchery erop.


Ik ben helemaal trots, en sleep 'm vanaf nu overal mee naartoe. Ik kan niet meer zonder! 

En ja, mams is nu ook begonnen met haar eigen versie ;-) Ze heeft ook door hoe handig het is! Als verjaardagscadeau heeft ze de stitchery van mij gekregen, omdat ze dat niet zo heel leuk vindt om te doen (en ik wel uiteraard). 


Hij is echt een heel eind af, alleen komt er nog een bies omheen, en moet het hartje nog gefestoneerd worden.





Theologie met glas in lood

Nu ik dit typ is het nog net geen pasen... maar het is inmiddels wel geweest. Ik hoop dat jullie leuke dagen hebben gehad!

Mams was vorig jaar al begonnen met een heel mooi project, een echte paasquilt, gemaakt van de glas-in-lood techniek. Ook dit jaar kwam hij weer tevoorschijn in de 40-dagen tijd, zodat ze er weer aan kon werken.


Elk stukje patroon werd zorgvuldig uitgeknipt en opgespeld. Ze gebruikt batiklapjes om het echte effect te krijgen van licht dat door ramen komt. 

Deze quilt is gebaseerd op een quilt van Rieteke Hoogendoorn (klik), zij heeft deze quilt ook gemaakt en heeft nog meer prachtige bijbelse quilts op haar site staan. Mams heeft, met hulp van paps, de quilt ietsje aangepast, het kruis en de steen zijn anders geworden. De symboliek hierachter is, dat we genade hebben gekregen door het kruis en de opstanding, en dat we niet meer naar de scherven van ons leven hoeven te kijken, maar dat we nieuwe hoop hebben. 


Alleen ja, mams is natuurlijk mams en vond gele scherven ook wel wat hebben... sterker nog, het liefst maakte ze alles nog net even wat knallender! Maar daar is ze uiteindelijk toch op terug gekomen, ze heeft de scherven nu veranderd naar wat rustiger kleuren, dan komt de regenboog toch net wat mooier uit (sorry voor de lichtinval op de foto hierboven, ik zag het pas later). 


Inmiddels heeft ze ongeveer de helft van het "lood" (een zwart biasbandje) erop zitten, dus het schiet al aardig op! Volgend jaar volgen er vast weer meer foto's ;-)

Zorgenvriendje

Mams kwam pas langs het concept voor een zorgenvriendje, en het deed haar meteen denken aan een nichtje dat het momenteel best moeilijk heeft. Kleine uitleg: een zorgenvriendje is een knuffel met een rits als mond, en daar kun je briefjes in doen waar je je zorgen op hebt geschreven, en dan eet het zorgenvriendje die op zodat al die zorgen weggaan.

Je kunt ze tegenwoordig ook in de winkel kopen, maar mams had het verhaal van het zorgenvriendje al aan mijn nichtje verteld, en zij had er een tekening van gemaakt die echt heel erg schattig is!


Dus ja, mams wilde die heel graag na gaan maken... En dat is gelukt! 


Het was een heel karwei... het is ook geen klein zorgenvriendje geworden, maar een echte knuffel. 


Met een rits voor alle briefjes (uit betrouwbare bron hebben we vernomen dat er aardig wat briefjes in passen)! 



Mijn nichtje is erg blij met het resultaat! Ze sleept "Eline" overal mee naar toe en haar buikje zit helemaal vol...