De dekens: een update

Ik heb al een hele tijd geen update meer gemaakt van de CAL dekens... Schandalig! Er wordt wel nog steeds gestaag aan gewerkt. Ik wil Lamise's deken als eerste af hebben, omdat ze die eigenlijk allang had moeten krijgen, dus die van mij blijft een beetje liggen.


Maar kijk, dan heb je ook wat! Hij is nu in totaal zo'n 1,20 lang en hij wordt nog steeds breder, hij zit nu op 1,50-1,60. Een enorm gevaarte dus, dat lekker warm over je benen gedrapeerd ligt als je bezig bent met haken! 


Dit is het laatste stukje dat nieuw is. Achteraf gezien had ik hem niet moeten opvouwen want nu zie je de steken niet zo goed, maar hij was te breed voor de foto. Gelukkig zijn er nog steeds nieuwe steken die ik erin kan doen, want dat is wel zo leuk (herhaling is niks voor mij). 


Mijn deken is nu ongeveer 80 cm, en ook 1,50-1,60 breed... ik haak denk ik veel te los, waardoor hij met meer massa steeds meer uitgaat door de zwaartekracht. 


Sinds de vorige keer is er niet veel bijgekomen volgens mij, maar ik laat het toch maar een keer zien :) Tenslotte wordt je vrolijk van deze kleuren, toch? Ik in ieder geval wel! 

Nog even doorhaken, en dan is het einde toch een keer in zicht :) Ik zit te twijfelen over de lengte, maar ik ga maar gewoon door tot de bollen op zijn (of ik op de 2 meter zit, dat is volgens mij echt het maximum). En dan hopen dat de scheefheid aan de zijkanten bijtrekt met een extra brede rand...

De eerste Stonefieldjes


We zijn helemaal niet verslaafd ofzo... Nee hoor, we hebben gewoon een paar blokjes gemaakt... en dat ging nogal lekker... en misschien hebben we wat dingen laten liggen... Zoals de Di en de Hampton.... 

Maar ze zijn dan ook zo snel af! En zo leuk om te doen! 

Oké, deze zijn van mams en ik samen. Dus twee personen. Dan valt het nog wel mee, toch? We zijn tenslotte een maand bezig... Ik wilde ze alleen even naast elkaar laten zien, dan zie je weer hoezeer we dezelfde smaak hebben... het past allemaal perfect bij elkaar! 

Vandaag zijn Mam's blokjes aan de beurt! 


Ze heeft er nu zeven, maar tijdens deze foto nog 6... de laatste komt zo nog :) De sterren waren erg lastig, die heeft ze uiteindelijk zelf opnieuw uitgetekend en uiteindelijk nog een keer over gedaan met het Peter Rabbit stofje. Schattig, hè?



Deze is ook heel leuk geworden, met een broderielapje op de achtergrond! 



Bij deze dacht ze dat het hetzelfde was als de Dear Jane, en plaatste ze ze keurig een stukje uit elkaar. Achteraf kwam ze erachter dat het toch niet zo hoorde, maar het geeft wel een heel leuk effect! Sorry voor de rode pen, die moet nog even "weggestreken" worden. 


Dit is haar eerste blokje, gemaakt tijdens de cursus! Heel gedurfd, de kleuren, en het heeft een ontzettend leuk effect! 


Dit is ook nog een verhaal... Mams wilde op een avond heel graag een blokje maken, maar ze had niets voorbereid. Dus kreeg ze mijn blokje, in ruil dat ze voor mij ook ditzelfde blokje zou voorbereiden met haar lapjes. Het leek ons leuk om een blokje van elkaar erin te hebben :) Het achtergrondje heeft ze zelf uitgezocht, een broderielap die achteraf groter bleek te zijn dan we dachten bij het bestellen, pastte perfect om het rondje heen! 


En dan deze... Mams is helemaal gek van Winnie de Poeh (oké, ik ook, ik kan het niet ontkennen), en dan met name Knorrie. Nu hadden we nog een Pooh-lapje liggen dat perfect pastte! Ik vind 'm fantastisch gelukt... 



Vest Verschrikkingen

Zeg dat... ik was zo ontzettend blij dat ik het vest eindelijk in elkaar had zitten, en ik alleen de rand nog moest...


Hier ontbreken de mouwen nog, maar daar ben ik vergeten een foto van te maken... Maar goed, het zag er allemaal goed uit en het pastte perfect. 

En toen kwam de rand... Je moest ongeveer 17 steken per 10 cm opzetten, maar het patroon gaf niet aan hoeveel steken in totaal, en het vage "meer steken in de hoeken". Niet echt handig. En achteraf harstikke fout. 

Ik ben ongeveer 6 uur bezig geweest met het opzetten van de steken, het was echt een vreselijke rotklus. En de 9 toeren die je daarna in rib moest breien kostten me ook 6-7 avonden, zelfs met hulp van mams die twee toeren voor haar rekening nam.  


Want dit was het resultaat... Let niet op mijn niet bijpassende spijkerbroek (oké, ik geef het toe, dit is ook een jogjeans :D je zag het niet, hè?), ik maakte snel even foto's voor oma kwam om het op te lossen. 

Uiteindelijk had ik 480 steken opgepakt, en dat was echt proppen. En uiteindelijk dus ook veel te veel... 


De achterkant stond helemaal naar buiten en alles werd een soort ruche. 


En de nek... tja... niet zo charmant. 

Dan heb je voor het eerst een vest gebreid, en dan gaat het op het einde zo mis... Ik was verschrikkelijk chagrijnig en was van plan om 'm in een hoek te gooien en ooit, over een paar maanden - of 30 jaar - weer op te pakken. Maar niet nu. Grrr... Een boze mail zit in mijn hoofd richting Scheepjeswol, waar het patroon van is, maar die heb ik nooit verstuurd. Wel heb ik mijn beklag gedaan bij de wolwinkel, die alles nog voor me heeft nagerekend naar aanleiding van de centimeters die op het patroon staan, en die kwamen op 420 steken uit. Ik had er 480 (en ik had echt goed elke 10 cm gemarkeerd op de manier die oma me heeft geleerd, niet uitrekken enzo). 


Oma en mams hadden berekend dat 420 uiteindelijk toch echt veel te veel was, met hulp van opa (paps heeft zijn wiskundige tic niet van een vreemde). Ze kwamen uit op een aantal van ongeveer 360. 

Goed om te weten, maar ik was er echt klaar mee. Helemaal klaar mee. Het oppakken van de steken was al een ramp geweest en dat wilde ik echt niet nog een keer doen. Ik ging nooit meer een vest breien met iets waar je steken bij moest oppakken en ze bekeken het allemaal maar. Nee, geen vest voor mij. Zo was ik intern een beetje aan het mopperen. Misschien ook een klein beetje extern. Sorry mams... 


Ja, en mams... mams was zo lief om alle steken opnieuw op te pakken... ze vond zelfs 360 steken nog te veel (dat voelde ze tijdens het opzetten - vraag me niet hoe) en kwam uit op 348. En toen heeft ze de 9 toeren rib ook nog eens gebreid... Lief, hè? Het fantastische resultaat komt de volgende keer, dit was even een mopperpost ;) 

Dus, de conclusie: mocht je toevallig ook Model D van de Scheepjes Stone Washed special aan het breien zijn, kijk dan alsjeblieft uit en zet veel minder steken op dan het patroon zegt! Ik heb me echt aan alles gehouden, het stonewashed garen op dubbele draad met naalden 6, en mijn proeflap en uiteindelijke afmetingen waren perfect, dus daar kan het echt niet aan gelegen hebben! 

Nog een conclusie: vesten breien is moeilijker dan het lijkt. En het leek al moeilijk...

Staartveertjescohesie

De Staartveertjes zitten aan elkaar! Nou ja, voor tweederde dan. Maar dat vind ik nog een hele prestatie! 



Gelukkig blijkt nu uit het vastnaaien dat het niet zo erg is dat de vierkantjes bobbelen: het komt vanzelf goed! Je ziet het hier niet zo goed, maar uiteindelijk komen ze gewoon plat te liggen. Fjoew!


En kijk, hier zie je 'm in volle glorie! Het middenblok valt goed op! In het echt is het groene nog wat groener, maar zoals altijd is dit een lastige quilt om te fotograferen. Wat ook opvalt trouwens is de planning die erin zit, de blauwe blokken op de hoeken, en als ie af is 4 rode blokken rond het midden. Ik ben blij dat het zo mooi uitkomt!


Mams zei dat ik ook maar vast aan de log cabins moest beginnen die eromheen komen. Want als je er ineens 24 moet doen is het ook wel saai, en daar heeft ze natuurlijk gelijk in! Dus ik ben al druk bezig geweest, en heb de eerste twee aan elkaar zitten! Ik maak ze met paper piecing, en dat werkt heel erg goed! Helaas heb ik al twee keer per ongeluk op de verkeerde kant gewerkt, maar ach, dat kan iedereen overkomen en dat zal mij waarschijnlijk 23 van de 24 keer gebeuren, dus dan is het alsnog allemaal in spiegelbeeld (plus het maakt niet zo heel veel uit of het in spiegelbeeld is of niet natuurlijk met dit patroon, maar wel voor de stofjes die vaak wel goed rechtop moeten staan). 

Op naar blok 7!

Klein spul

Wie het kleine niet eert... Die mag deze blogpost overslaan.


Ik was al een tijdje op zoek naar een handige manier om mijn naalden op te bergen... hoe leuk mijn speldenkussen ook is, ik prik me altijd aan de naalden, plus hij rolt alle kanten op. Volgende keer toch maar een iets plattere... 


Dus ik zocht eigenlijk naar een manier om mijn naalden mee te kunnen nemen, zonder ze te verliezen en zonder me eraan te prikken. En het moest eigenlijk ook nog een beetje leuk zijn... Ik zag op Etsy iets dat me inspireerde, en daar is dit vogeltje op gebaseerd.


Ja, het is echt een vogel! Met een enorme opgevulde staart die als dakje over zijn lijfje heenzit met een extra grote kanten "veer" die over zijn knoop - eeeh poot vast komt te zitten. Ik gebruik 'm nu al maanden, en het werkt perfect! Het enige nadeel is dat zijn vilten snavel open blijft staan... Maarja, het is gewoon een kletsmajoor denk ik dan. 


Ook ben ik nu in het bezit van een speldenkussenring! Het leek mij reuze handig om er één te hebben, en dat is het ook... ik gebruik bijna niet anders! 

Het is een pakketje van Stitchers Inn, wat je nog wel zelf in elkaar moet zetten. Dat was nog best lastig. Ook heeft paps nog wat aan de ring gedaan, omdat mijn vingers zo ieniemienie zijn en de kleinste stand nog van mijn vinger afgleed. 




Het enige nadeel van een stippeltjesstofje... ik krijg dan weer de bizarre impuls om in elke stip een speld te zetten. En o wee als er één verkeerd zit! Nooit geweten dat ik die compulsiviteit bezat... Hihi :) 


Hampton blokken

Ja, het is weer zover! De nieuwste blokken komen weer tevoorschijn! Dit keer niet meer op maand, want ik heb de stapel gehusseld. Dat maakt het tenslotte leuk, nietwaar?


De eerste die ik graaide, waren deze klosjes. Oké, misschien heb ik die er wel expres uitgezocht. Sst, mondje dicht! Ik vind hem gewoon superleuk... En dat kan ik ook niet helpen :D 


Alhoewel deze ook zeker meedingt naar de top 10 van leukste blokken! Eindelijk hebben we geel erbij zitten, en dat maakt het gewoon vrolijk. Plus, die windmolentjes zijn akelig klein, wat het ook schattig maakt! En heel lastig, maar het is me gelukt! 


En dan eindigen we vandaag met een ster. Ik hoop dat er binnenkort weer meer zijn, want ik moet toch op gaan schieten! 

Een kleine ezel

Mijn tante was jarig. En tante is gek van ezels... dus mams had bedacht dat het perfecte cadeau toch wel een ezeltje zou zijn! Samen met het leuke en superhandige vingerspeldenkussentje van Stitchers Inn!



Het patroon komt bij Echtstudio vandaan, mams heeft meteen de volledige kerststal gekocht als verrassing voor mij!


Ik ben namelijk dol op kerststallen, al ben ik zelf niet zo van kerst. 


Ja, dit is natuurlijk erg lastig te weerstaan qua schattigheid. Dus die kerststal? Die gaat er zeker komen! 




Ia! 

Dear Jane - en nu echt!

Ik heb al eens eerder uitgelegd dat mams nogal wat pogingen heeft ondernomen om de Dear Jane te maken... En dat ze nu eindelijk zeker weet dat ze de Jane in reproductiestofjes wil! En dat is eindelijk gebeurd, de eerste blokjes zijn klaar!


Nou ja, er waren al wat blokken klaar, maar we kwamen er dankzij Juud achter dat die blokjes te klein waren... gelukkig waren het er maar 3! 


Er wordt nu druk getekend, en het boek zelf is ook inmiddels professioneel van ringband voorzien door de copyshop. Die had dit al vaker gedaan, dus we zijn nu in de wetenschap dat meerdere mensen in ons dorp hier ook mee bezig zijn! En hetzelfde bedacht hebben, want ja, het tekent stukken makkelijker als je het boek plat kunt leggen! En als je het precies overtekent op luier-inlegvellen of scheurvlies, dan kan de maat niet mis zijn!


En zo zitten de eerste twee blokjes al aan elkaar! Mams wil de quilt-as-you-go manier doen, omdat ze het altijd heel lastig vindt om aan het eind alles nog te moeten doorquilten, dit zal ervoor gaan zorgen dat er geen losse top in de kast blijft liggen als 'ie af is.


Ook de achterkant is erg leuk! Zeker als hij af is, en elk blokje een andere achterkant heeft! Helaas ontdekte paps toen een heel klein probleempje... er zit een zekere afwijking in door het quilten. Dus nu heeft ze de opdracht gekregen om de lapjes pas te quilten als er andere lapjes tegenaan zitten (zeg dat je er 9 hebt, dan kan ze alleen de middelste quilten). Paps heeft altijd gelijk, dus dat doet ze dan trouw vanaf nu.


Ze heeft 3 achtergrondstofjes uitgekozen, en één met een klein blauw friemeltje voor de sashings. 


En zo komen er steeds meer blokjes bij! Het lijkt misschien scheef, maar dat ligt meer aan mijn fotografiekunsten. 


Ze kan niet wachten tot ze met de volgende mag beginnen... maar eerst moet de Di Ford Mysterie quilt af...!

Staartveertjes deel 6

Ja, we gaan maar door! De vogeltjes komen zo onder mijn borduurnaald vandaan piepen :) En dan is ineens blok 6 alweer af...


En dat is best leuk, want dat betekent dat ik op 2/3e zit! En dat is ook niet leuk, want dat betekent dat ik nog maar 1/3e kan maken... Dit is denk ik de leukste quilt die ik tot nu toe heb gemaakt, dus ik zal best een traantje laten als ie af is.


Het schattigheidsgehalte is natuurlijk ook wel erg hoog! Want: vogeltjes staan gelijk aan schattig, dat weet denk ik iedereen wel die dit blog leest.


Ook deze vogel, hoewel mams hem nog steeds steevast "walvis" noemt. Ze is helaas niet de enige. Kom op mensen, het is een roodborstje! Ik denk dat ik ze op het eind toch maar allemaal pootjes ga geven.


En hier was weer een kans om mijn French Knots te oefenen. Die dingen gaan nooit zoals je wilt!


En ja, dan liggen ze hier allemaal naast elkaar... heel erg mooi te wezen. Helaas komen de kleuren weer niet helemaal uit, ondanks mijn photoshop-kunsten. In het echt is ie mooier! En de volgende keer dat er een post komt, zitten de blokken aan elkaar! Jeej!