De Stonefieldscursus bij Quilt it Dotty en Supergoof!

Ja, het is alweer bijna twee weken geleden dat we er waren... Een tweedaagse workshop van Quilt it Dotty met Susan Smith! Supergoof had haar huis voor ons opengesteld, en ik kan me geen mooiere ambiance voorstellen!


Overal hingen quilts... dat geeft een heerlijk huiselijk gevoel, zeker met de stijl waarmee Supergoof haar huis heeft ingericht! 


Bij binnenkomst werd je al meteen helemaal blij van de quilts over de trap heen, en zelfs over de deur gedrapeerd!


En toen had ik ook nog eens uitzicht op de bekende trunkshowmanden die vol met prachtig handwerk op de kast stonden...


Maarja, voor de kast zelf hing dan eigenlijk toch waar we voor waren gekomen... ik denk dat de meeste quilters 'm inmiddels wel kennen! 


De Stonefields! De echte, originele, helemaal fantastische en groter in het echt lijkende Stonefields! 



Met het hele mooie quiltwerk en schattige bloemetjes die juist kleiner in het echt zijn dan ze hier lijken... Kijk, de grootte van de quilt verrast je, maar tegelijkertijd ook hoe fijn en klein de blokjes soms zijn! Je vindt allemaal verrassingen des te langer je ernaar kijkt... 


Zoals ineens een geel blokje! 


Of minibloemetjes in het quiltwerk... 

Ik heb iets teveel foto's gemaakt van deze quilt. Wil je het echt weten? Oké... 47 om precies te zijn. Succes, dames die de foto's zometeen van mij gaan krijgen! (was je er ook bij en wil je mijn foto's graag hebben? Laat dan een reactie achter, dan krijg je de downloadlink). 


Mams en tante zaten er helemaal klaar voor, met een heerlijk taartje en een kopje thee, terwijl ze maar met moeite het patroon konden laten liggen, want ja, als het recht voor je neus is wil je natuurlijk meteen kijken... 


En ja hoor, daar was ze, de dame waar het allemaal om draait! Susan Smith herself! Vrij stamelend heb ik er een "hello" uit weten te persen, ik vrees dat mijn Engels toch niet zo goed is in de dagelijkse praktijk. Ondanks de vele Engelse boeken die mijn boekenkast vullen en het perfect verstaan van mijn gesprekspartner, zelfs met Australisch accent. Het zelf spreken is toch echt stukken lastiger dan ik me had voorgesteld... Gelukkig werkt instemmend knikken ook heel goed. En hadden we de dag erna zowaar een uitgebreid gesprek over bananen en mango's. Spoiler: die eten ze heel veel in Australië. Ik heb haar zelfs in belabberd Engels kunnen informeren dat we met kerst juist meestal geen kalkoen eten. 


Maar goed, laten we niet afgeleid worden door mango's. Want we kregen ook zowaar heuse needleturning les, op niets minder dan The Prince zelf! Ik had zelf nog nooit geneedleturnd (eeh, hoe schrijf je dat...), dus dat was voor mij een hele openbaring. Ik heb het zelf natuurlijk geleerd met alleen apliquick, maar deze methode spreekt me ook zeker aan, omdat ie voor mijn gevoel veel sneller is.


Susan zelf is ook een groot fan van snelheid, ze vindt dat wij dames veel te druk zijn met alle voorbereidingen en truukjes, zodat we veel minder gedaan krijgen. Ze heeft zeker een punt, als ik me bedenk hoe lang ik bezig ben met het apliquicken... Maar aan de andere kant heb ik wel veel meer moeite met het positioneren van stukjes met needleturn, ik heb al vaak iets moeten uithalen omdat het niet pastte... dus ik denk dat ik toch beide technieken maar naast elkaar inzet ;)


Iedereen is heel druk bezig, en ook ik weet wat blokjes voor te bereiden en een perfect rondje te maken! Helaas verdween dat rondje onder andere rondjes die minder perfect waren, je kunt niet alles hebben... ;)


Mams en tante zaten ook niet stil! Met Roxanne's basting glue slaan we massaal aan het needleturnen.


Ook onze gezellige gastvrouw, Dorry, komt regelmatig binnenvallen met leuke zinnen als "er is verse thee" en "de lunch is klaar"! In perfect Engels. Met prachtig accent... 


Aangezien Susan ook kinderarts is, kregen we ook nog les over hoe we onze handen en schouders het beste konden ontlasten. Altijd de juiste naald gebruiken! En goed rechtop zitten, en alle andere dingen moeten ook goed zijn, met name de schaar. We kregen op ons kop voor het uitknippen van kleine rondjes met een klein schaartje - je kunt namelijk veel beter een schaar met volledig handvat kopen die vooraan wel klein is, maar waar je wel al je vingers in doet. Ze zei dat het echt noodzakelijk was als je van plan bent om meer dan een paar jaar te gaan patchworken. Zelf had ze de Karen Buckley Perfect Scissors van 6 inch, dus drie keer raden wat nu in mijn bestelmandje staat... Susan zal het wel weten tenslotte ;) En ik moet nog steeds leren om mijn werkje niet te knijpen. Sorry, lapjes!


De eerste dag hebben we vooral veel voorbereid. Ik mocht wat malletjes lenen van mijn aardige tafelgenoten, dus dat kwam heel mooi uit, en ik heb dus vooral veel getekend.


Ook de tafels naast ons waren goed bezet met allemaal aardige dames!



Helaas heb ik niet iedereen kunnen spreken, integendeel... ik was een beetje overprikkeld en heb dus eigenlijk met niemand gesproken, maar vooral veel geluisterd. Sorry als ik een beetje stil was...


Maar er werd ook meer gedaan dan keihard werken en gezellig babbelen... af en toe kwam er een show en tell langs! De eerste dag liet Susan haar quilts zien!


The prince! 


Wat staan die twee toch leuk bij elkaar! 


Supergoof was net te laat en kwam snel binnen rennen om de andere quilts nog te kunnen bewonderen! 


Zoals deze... mooi he? 


Vogeltjes :D


En ook hier ben ik helemaal verliefd op... schattigheid ten top! 

Maar ook Supergoof liet haar eigen Stonefields zien! 


Je ziet hier goed het verschil met de originele Stonefields, zoals gewoonlijk heeft Supergoof er weer haar eigen fantastische draai aan gegeven qua kleur- en stofgebruik! 






Ook de bloemetjes kwamen tevoorschijn, met het schattige olifantenachterkantje. 


En ik kan het niet laten om ook een foto te maken van het ramenlappen. 




Want wat is ie schattig! Je verwacht niet dat de "raampjes" zo klein zijn! Wat een werk... en wat een resultaat!


De kopjes zijn overigens ook helemaal geweldig. Ik had de tweede dag de uilen weten te scoren, jeej!


Ook werden er onderling tips uitgedeeld; zo weet ik nu hoe je perfecte puntjes kunt krijgen! 



En kregen we nog een lesje over hoe de bloemenrand van de Stonefield precies in elkaar zat... Tip: zet de laatste 20 bloemen nog niet op de rand, omdat je vaak qua kleur net niet goed uitkomt.



Daar moesten natuurlijk even foto's van worden gemaakt, met verschillende media :)


En Goof keek ook nog even snel vanuit de keuken mee! Wat handig zeg, zo'n verstopt doorgeefluik ;) Er was ook nog iets met mayonaise, maar dat heb ik niet helemaal meegekregen... 


Ook de dames zelf hielden een kleine Show en Tell! Dit is Francella, met haar mooie herfstige quilt! 



Lia showde haar Sweet William! Dat geel maakt je vrolijk, en de mandjes zeker ook... oooh, je krijgt echt teveel leuke inspiratie! 


En tante showt ook haar Vignette in Stitches met enorme hoeveelheid stitchery! 


Ik weet niet precies van wie de volgende twee quilts zijn, sorry, maar ze zijn er niet minder mooi door!


Wat een werk, die Love Entwined!! 


Als laatste: hebben jullie trouwens de achterkant van de Stonefield gezien? Hoe leuk is dat! Ik heb dit stofje bij Stitchers Inn zien liggen - oké, en meteen meegenomen, maar als achterkant, je moet er maar opkomen... echt geweldig! 


En zo gingen de twee dagen voorbij... Het was heftig, intens en vermoeiend, maar vooral heel erg leuk, vol gezelligheid, verhalen en kleine leermomentjes! Ik vind het jammer dat ik er soms niet helemaal meer "bij" was omdat het voor mij eigenlijk iets te heftig was in mijn huidige toestand, maar de sfeer van deze dagen is zeker blijven hangen en ik heb het enorm naar mijn zin gehad. Hartelijk dank allemaal! Met name Supergoof, voor het openstellen van haar huis en alle gezelligheid, en Dorry voor het heerlijke eten wat ik helaas ben vergeten te fotograferen en de gastvrijheid, en natuurlijk Susan voor haar geduldige uitleg en mooie verhalen!

Als het haken niet lukt, dan maar de breinaalden erbij...

Ik geloof dat ik mezelf al eerder vrij lamlendig heb uitgelaten over het feit dat ik geen trui kan haken. Alle proeflapjes mislukken, en pogingen veranderen in veel te grote vormeloosheid. Zelfs de hogere wiskunde van paps werkte niet... En ja, oma zei dat ik het niet mocht opgeven, maar voorlopig laat ik het toch zitten. Je kunt maar zoveel mislukkingen verdragen, en die zijn er al teveel geweest.

Dus nu ga ik maar breien. Gelukkig zie ik dat weer zitten na de uiltjessjaal, ik heb normaal een hekel aan breien, maar nu ga ik het steeds leuker vinden. Dit is het patroon dat ik ga maken, omdat het met mijn lievelingsgaren Scheepjes Stone Washed is en ik dus niet zoveel de mist in zou kunnen gaan. Ik gebruik zelfs dezelfde kleur als het voorbeeld (805), omdat ie zo mooi is en perfect overal bij past. Meestal heb ik een hekel eraan om exact hetzelfde te maken, maarja, dit keer gaat dat dus toch gebeuren.


En ik heb een wolwinder gekocht op marktplaats :D Erg handig! Zeker nu, want het patroon van Scheepjeswol moet gebeuren op dubbele draad.


Handigheid! Alleen is het wel jammer dat ik zoveel draad overhou als ik twee bollen opwind... 


Zou het aan mij liggen of zit er gewoon verschillend aantal meters op per bol?

Kijk, hier liggen ze allemaal gebroederlijk naast elkaar...  Ik geniet echt van deze kleur :D


En ik ben uiteraard meteen begonnen. Hier is het begin van het achterpand:



Kijk eens: stoer en sjiek tegelijk!


Maar ook de zwarte is niet mis... Lijkt net een soort metaal ofzo! Ik maak hiervan een colsjaal in de sterrensteek (gelukkig wel weer haken dus!). 


Ik heb nog een klein probleempje dat ik elke toer een steek verlies, maar dat hoop ik snel op te lossen. Ik denk zelf dat ik soms per ongeluk een steek oversla... Gelukkig zie je het bijna niet, ik maak nu in plaats van 1 half stokje 2 hst's aan het einde, dan is het de volgende toer weer opgelost. Maar het is wel vreemd. 


Ik vind het een erg mooie steek voor dit garen als ik heel eerlijk ben... ik zag op facebook al iemand die het met een kussen had gedaan met verschillende kleuren, dat werd ook heel mooi!