Een quiltles, maar dan met de machine die kuren heeft

Ik ben op les geweest bij Alie de Boer! Mijn moeder had daar vroeger jarenlang les, en als klein meisje ging ik weleens mee, dus het was heel leuk om haar na al die jaren weer te zien! 


We kregen les in quilten op de naaimachine. Ik had speciaal een stopvoetje gekocht en al die ingewikkelde termen als boventransport en verzinken geleerd onder toeziend oog van paps, die op de één of andere manier een wandelende encyclopedie is op het gebied van alles wat enigszins technisch is. Er moest ook nog wat bijgevijld worden zodat het voetje zou passen (iets met een "braam"), dus ik was blij dat hij nog even had gekeken!


Maarja, helaas ging het toch niet al te goed met mijn machine... De steken waren veel te los en de steken onder pakte hij niet goed. Dat kon niet opgelost worden met boven- en onderspanning. Dus de naaimachine is nu naar de reparatie.


Maar desondanks vind ik dat ik het vrij goed heb gedaan voor een eerste keer met een haperende machine! De bloemetjes zijn zowaar te herkennen als bloemetjes. Je moest beginnen met je naam "schrijven", omdat dat in het geheugen van je hand zit.




Soms vergat ik weer even wat ik aan het doen was en dat is niet zo handig als de machine door beweegt. Vooral mijn "pebbles" zijn ietwat mislukt door gebrek aan concentratie. 


Later mocht ik nog even op de machine van Alie, en dat ging heel goed! 



En toen ik thuis kwam, kon ik de kennis zo weer overdragen aan een volgend vrijwillig slachtoffer! ;)



Tulpenrandjes en filethartjes

Het is weer dekentijd! Ik ben inmiddels weer wat verder met de deken. En ja, hij is zo knal dat het pijn doet aan je ogen! Jeej!


Er zijn ook weer wat fantasiesteken tussendoor gekomen, zo heeft deze deken nu ook een tulpenrandje erbij. 


Hier zie je de vooruitgang sinds de vorige blogpost! Bij de bobbels heb ik niet de popcornsteek gebruikt, maar de puff stitch, ik vond het net wat bobbeliger worden. 


Ja, natuurlijk nog een foto van de zijkant. 


En ook Lamise's deken is weer een heel eind verder! 


De nieuwste toevoeging is die van de filethartjes, die best goed gelukt zijn (al zeg ik het zelf). Uiteindelijk gaan ze nog iets meer uitrekken en zie je de hartjes beter. 


Nu snel weer verder met deze week van de CAL! 





Weer wat blokjes

Ja, aankomende maand zijn er weer aardig wat blokjes te bewonderen. Mijn enorme achterstand is redelijk ingehaald namelijk! 


Allereerst is hier nog maand 4. Ik geloof dat dit januari was... Oef! Maar het is gelukt, ik heb overwonnen, en wat zijn ze leuk geworden, nou ja, dat vind ik zelf dan natuurlijk. Mijn favoriet van deze maand is toch echt wel de ster!



Deze staat inderdaad al eerder op mijn blog, maar ik zet hem voor de volledigheid er toch maar weer even bij.



Het blijft toch ook erg leuk om te doen, ondanks dat ik helemaal gestresst ben met dat ik alles moet inhalen enzo.


Al moet ik toegeven dat ik inmiddels wel een beetje zat wordt om telkens de buitenste rand te maken - ik had me nooit gerealiseerd dat die allemaal hetzelfde waren!


Wat best wel vreemd is, want ik heb er toch zeker een paar weken naar zitten staren voor ik besloot om mee te doen aan de BOM... Sommige dingen vallen blijkbaar gewoon niet op.

Maar het is niet erg, want ik vind hem nog steeds helemaal fantastisch... vooral als alle blokjes naast elkaar liggen! Maar dat zie je de volgende keer dat ik over de Hampton Ridge praat ;)

Wat zijn quilters toch aardige mensen a.k.a. een cursusmiddag met Juud (die nog aardiger is dan de meesten dus dat zegt wat)

Ik móet even mijn planning doorbreken. Planning? Jaaa, ik zorg er altijd voor dat mijn blog een maandje achterloopt op de feiten, zodat ik keurig om de paar dagen een blogpost klaar heb staan! Zoals dat gaat met planningen, loopt het niet altijd als gepland en gaat er regelmatig iets mis, maar dit keer is dat zeker niet het geval!

Nee, dit keer is het meer een springerigheid waardoor ik het verhaal van gister wel moet vertellen! Er is geen houden aan. De hele middag gaan mijn ogen al richting de computer, en kan ik me amper inhouden om erachter te gaan zitten. Want nee, het is niet verstandig om nu al mijn energie in een blogje te gaan steken. Dat heb ik gister al genoeg gedaan, en de consequenties waren fors (al had ik er het graag voor over). Ja, ik moet echt mijn rust nemen.

Vandaar dat ik dit nu zit te typen. Ik leer het ook nooit!

Maar goed, ik had een verhaal. Een heel leuk verhaal! Een verhaal dat gister heel vroeg begon, zo rond 8 uur, met laaghangende mist over de velden naast de snelweg, en twee mensen die die schoonheid rond dat tijdstip iets minder apprecieerden, maar dat goedmaakten door keihard mee te zingen met een speciaal geselecteerde iPod-afspeellijst (waar Du van Peter Maffay misschien ook wel bijzat...). Oeps, dat laatste had ik misschien niet moeten vertellen. Ach ja, voor wie ons (mams en ik) een beetje kent zal dit geen verrassing zijn.

We waren op weg... naar Nunspeet! Een hele rit, zeker als je zoiets nooit eerder hebt gereden. We waren dan ook goed voorbereid met zowel een uitgeprinte versie als navigatiesysteem met als backup de GPS van een mobiel. En een tas die naast patchworkspullen, ook nog eens was volgestopt met allerlei neussprays en astma inhalers, want de berkenbomen zijn weer bezig en mijn grieperigheid was ook een licht aandachtspuntje.

En wat zit er dan in Nunspeet... nou, dat is een hele leuke winkel, de Stitchers Inn, die ik al hele lange tijd op mijn lijstje heb staan omdat ze zulke leuke spullen in hun webshop hebben die je gewoonweg niet kunt negeren!

Maar dat niet alleen, want ook Juud zou er zijn! Ze kwam speciaal een cursus geven over de Dear Jane, met allemaal handige tips & tricks. Nu is mijn moeder natuurlijk bezig met de Dear Jane, en worstelde ze met nog wat techniekopties (to paperpiece or not to paperpiece?), en zijn we allebei erg fan van haar blog, want ze schrijft zo leuk en daarnaast zijn ook nog eens al haar projecten prachtig! Daarnaast ben ik van plan om ooit zelf een samplerquilt te ontwerpen waarbij tips ook best wel handig zouden kunnen zijn. Kortom, vijf minuten nadat ik het op de website las heb ik ons ingeschreven voor de workshop. Vijf minuten? Ja, ik moest het natuurlijk wel met mams kortsluiten, beslissen of het autorijden ging lukken, en of we het tussen de woonkamer schilderen van opa en oma in konden passen (nou ja, de mannen schilderen, wij zijn meer van het opruimen, klassieke vrouwenrollen enzo die soms best handig zijn).



Maar goed, de winkel was nog leuker dan ik had gedacht!! Alles was echt zo smaakvol en romantisch ingericht, en die lapjes... ooh, die lapjes... ik heb me niet zo goed in kunnen houden. Al heb ik het voor elkaar kunnen krijgen om het nieuwste boek van Anni Downs terug te leggen (applaus graag!)! Ik vrees dat ik ook spontaan ben vergeten om foto's van de winkel, en onze lieve gastvrouw Carmen te maken! Hierboven zie je haar achter de kassa staan. We kregen allemaal een taartje (dat ik helaas moest afslaan), en ook een schattig pakketje met naald en aurifil garen.



Wat vooral echter leuk was, was Juud zelf! Wat een schat van een mens! We kregen eerst een korte verhandeling over Jane, die echt heel verrassend was - ik kende het in ieder geval niet zo, meer iets vaags als "hij was voor haar broer in de burgeroorlog", maar dat was het dus niet. Daarna legde ze ons het scheurvlies uit (hét antwoord op to paperpiece or not to paperpiece overigens) en mochten we het gaan proberen! Dat ging eigenlijk verrassend goed moet ik zeggen.



Ik heb echt heel veel geleerd, onder anderen anders aanhechten en dat rechte naden misschien toch erg handig zijn. Dat laatste wordt nog wat lastig, sinds mijn recente trauma met Tilda-stof waarbij mijn naadtoeslag is weggebladderd hou ik een achterlijk grote naadtoeslag aan. Ik moet zeggen dat ik me wel enigzins schaamde toen Juud mijn stukjes als voorbeeld omhoog hield en wilde al bijna zeggen dat het een reden had dat mijn naadtoeslag groter was dan het blokje, maar ik hoef geen sorry te zeggen, want ze zegt dat ze ook niet alles weet (dat betwijfel ik) en dat we allemaal van elkaar leren en dat soort dingen (oké, dat is zo).



En toen de DJ lineaal tevoorschijn kwam met de tekst "Finished Is Better Than Perfect" kon ik het ook niet laten om mijn moeder daar ook even duidelijk op te wijzen, schijnheiligheid die ik ben.

Maar wat vooral ook mooi was, was Juud's Dear Jane... Zo fantastisch om hem in het echt te zien, dat geeft extra diepte!



Maar ze had ook wat ander moois bij zich...




Wat zijn ze prachtig, hè? 

Maar wat vooral ook mijn punt is, waar ik nog niet aan toe ben gekomen... is dat al die quiltdames zo aardig zijn! Juud is heel aardig, en Supergoof  met de trunkshow was ook heel erg aardig, en alle dames die om ons heen zaten ook!! Het was een hele gezellige boel, op de één of andere manier geeft quilten toch een gezamelijke connectie denk ik. Of is het zo dat quilters gewoon alleen maar bestaan uit aardige mensen? Of maakt quilten aardig? Je hebt er een hoop geduld voor nodig tenslotte... 



En wat heel speciaal was... Greet was er ook! Zij is zo lief om telkens voor ons dames, die de Hampton Ridge met de hand maken, PDF's te mailen met de templates die we zo kunnen uitprinten! Dat iemand dat zomaar doet, vind ik echt fantastisch! En omdat we dus wat emailcontact over en weer hebben, is het extra leuk om haar nu in het echt te ontmoeten! We hebben maar meteen even een foto gemaakt als herinnering ;) 



Kortom, het was een hele geslaagde dag, eentje die ik me nog lang zal blijven herinneren! Iedereen ontzettend bedankt! 


Lees ook over deze dag op:

De quiltring en een nieuw beginnetje

Dit was ook nog een cadeau voor mams verjaardag! Nou ja, een voorlopig verjaardagscadeau. 


Ja, dat is nog een heel verhaal! Mijn moeder wilde namelijk graag een quiltstandaard, en toeval wil dat ze op de verjaardag van een oom iemand sprak die er wel vanaf wilde voor een leuk prijsje. Nou, dat gaan we natuurlijk niet afslaan! 



Maarja, het originele plan zou zijn dat paps een quiltstandaard zou gaan knutselen. Hij was al bezig geweest, en de bouwtekening lag al helemaal klaar. 

En dat is natuurlijk romantiek ten top! Al die liefde gestort in arbeid met speciaal uitgezochte knoppen en alles erop en eraan, precies uitgedokterd naar de wensen van mams. 


Dus wie is hier de gelukkige tweede? Nou, dat ben ik dus! En laat ik nu toevallig een quilt hebben liggen die net gedubbeld is.... Hier is ie!


Het middelste heb ik met DMC Perlé 5 en een stitcherynaald gedaan. Ik zag dat bij Katros' blog, en ik vond het perfect bij deze quilt passen! 

~~~~~~~~~~~

Mams heeft niet stilgezeten... Ze was verliefd geworden op Gossip in the Garden van Anni Downs (de liefde voor deze ontwerpster is blijkbaar genetisch bepaald). De middag van haar verjaardag hebben we allemaal stofjes uitgezocht. 


Uiteindelijk kwamen we hierop uit. Maarja, die geel en roze is misschien toch iets te knal... 



Ja, zonder die ziet het er toch beter uit. Handig, zo'n fototoestel, dan kun je het terugkijken op de computer en zie je het van een afstandje. 


Wat vinden jullie van deze kleurencombinatie? 




Er was er een jarig...

dat kun je zien, dat is Mams... en daar horen cadeautjes bij! Dit jaar had het wel heel erg een thema, ze heeft namelijk vooral quiltpakketjes en boeken gekregen! En een quiltstandaard die ik de volgende keer zal showen!

En van mij kreeg ze nog twee kleine dingen...


Dig is nummer 1. Ik dacht dat het leuk was om te showen op de stranddeken, maar het werd een beetje druk. 


Aaah, dit is beter! Dit was een speciaal verzoek van mams, ze wilde graag net zo'n sleutelhangerhouder hebben als voor moederdag, voor de sleutels van het vakantiehuisje. Dus het moest natuurlijk ook heel zee-achtig worden! Na wat speuren op het internet heb ik, met wat hulp van photoshop, de stitchery zelf ontworpen. 


De achterkant is ook met een schattig stofje bekleedt. 


Evenals de binnenkant. En dan nu beide sleutelhangerhouders naast elkaar! 


Ook dit minispeldenkussen was een belofte die ik een tijd geleden heb gemaakt... in augustus 2013. De stitchery komt uit het boekje Simple Pleasures, de rest heb ik zelf bedacht. 





Het mag dan een tijd geduurd hebben, hij is afgekomen! 

Oef, al die Franse knoopjes zijn nog best lastig!


Maar dat waren niet alle cadeautjes! Er waren ook nog wat quiltpakketjes! 


Love to Garden van Anni Downs


Antique Rose pakket van de Quiltster


En ja, ook deze is van de Quiltster, Judie's Authentic Miniatures.


En ze kreeg wel een heel speciaal cadeau van tante Evelien... Een hele schattige vilten kip!


Helemaal zelfgemaakt ook... Wat een werk! Maar hij zal zeker hier op de kast blijven staan. Mams heeft namelijk iets met kippen, maar ze weet niet wat precies. 


Wat gereedschap mag ook niet ontbreken, dit is een speciale halve vingerhoed!


En leesvoer! Alle drie de boeken zijn aanraders! 


Plus wat leesvoer van ander kaliber... Al met al een mooie buit, vinden jullie niet? ;)