Afwezige staartveertjes

Ja, ik zie het... mijn laatste post is 5 juni geweest. Normaal laat ik er nooit zo'n groot gat tussen vallen, omdat ik alles maanden in het voren schrijf, maar ik had een klein gezondheidsprobleempje sinds april, dus ja, dat ging niet zo goed. Kleine understatement. Daar kwam ook nog eens bij dat ik de mogelijkheid kreeg om nu eens écht goed uit te zoeken wat er met me aan de hand zou zijn, en de MRI's en andere onderzoeken die volgden ook niet echt bevordelijk waren voor mijn beperkte energie. Er kwam overal helaas natuurlijk niets uit, op één ding na... 20 jaar na een tekenbeet met rode kring test ik voor het eerst positief op de ziekte met Lyme! Als je zolang al met een extremiteit aan klachten loopt, is het een opluchting om te horen dat je niet gek bent, dat het niet tussen je oren zit, maar dat er daadwerkelijk een oorzaak is. Wat er nu gaat komen is nog onzeker, ze testen eerst op andere dingen (bijv. hoe mijn immuunsysteem ervoor staat en of er nog andere bijkomende virussen of infecties zijn) en dan gaan ze kijken naar een behandeling. Van wat ik hoorde, is het nogal heftig, dus ik hoop dat ik in staat zal zijn om dit blog bij te houden, of überhaupt om te quilten, want dat is de laatste tijd best zwaar voor me, en erg lastig omdat ik de hele tijd aan het trillen ben en de kracht niet heb om de naald erdoor te krijgen.

Gelukkig gaat dat de laatste weken weer beter, dus kan ik eindelijk weer wat doen! Ik ben wel wat meer overgestapt naar haken en breien de laatste tijd, omdat je dat best trillend kunt doen, terwijl patchwork toch meer precisie vereist.

Maar wees gerust: ik heb genoeg om te showen! De Tailfeathers quilt gaat hard, omdat stitchery wel goed lukt! En ik heb nog heel wat liggen van de afgelopen maanden waar ik nog niet aan toe ben gekomen om te bloggen. Ik heb net gekeken (ik maak een mapje voor elke blogpost), en ik kan er nu 23 schrijven, dus dat is zeker niet verkeerd! Zeker als je kijkt naar wat er nog gaat komen de aankomende maanden (Stonefields-dagen bij Quilt it Dotty, de Hampton die nog in elkaar moet, na Tailfeathers een nieuwe stitchery quilt, de bezoeken aan mijn favoriete quiltwinkels).

Nog even een kleine opmerking trouwens. Ik zal het verder niet over mijn gezondheid hebben. Dit is een handwerkblog, en daar moet de nadruk op liggen. Ik had het normaal ook niet zo snel verteld, maar omdat ik zolang niets kon schrijven, vond ik dat ik jullie een verklaring schuldig was, en aangezien de aankomende maanden/jaren zwaar gaan worden, kan het best weer voorkomen dat het even niet lukt. Mocht je benieuwd zijn naar mijn weg met Lyme, dan is daar mijn andere blog voor, waar ik columns neerzet die ik voor de Lees ME schrijf (tot een paar weken terug had ik het stempel ME, die blijf ik ook naast Lyme houden).

Maar goed! Ik heb heeel veel posts gepland over de Tailfeathers/Staartveertjes quilt, dus daar ga ik mee beginnen!


Want ja, ik heb tussen april en nu toch weer 3 blokken afgekregen... Dat betekent dat 2/3e nu in elkaar zit! Maar die post komt later ;) Jaja, ik maak jullie lekker nieuwsgierig :D Dat is een kleine tactiek van me, zodat mijn blog weer een beetje in the picture komt, haha!


Helaas is net het koppie van het vogeltje af, met het snijden was het goed, maarja, ik was vergeten dat de naadtoeslag er natuurlijk nog bij moest komen... sorry, vogeltjes! 


Deze staat er tenminste wel goed op :) 


En ook deze vogel heeft het naar zijn zin. Net als onze parkietjes... Joep en Goof hebben ook iets met "losse draadjes". Maar dan wel gele of beige borduurdraadjes, andere kleuren mot meneer niet.


Er wordt heerlijk gesabbeld... de hele dag door!


Lekker met de ogen dicht...



Ook Goof kan er wat van! 
Het kost wel wat, al die draadjes die er per maand doorheen gaan, maar het is schattigheid ten top... ((mocht je parkieten hebben, pas wel op met draden in de kooi, ze kunnen erin verstrikt raken! Erbij blijven dus of ze zo hoog ophangen dat ze er net bij kunnen met hun snavel - na het nemen van de foto van Goof hebben we het draadje weggehaald, want dit is niet de bedoeling))


En hier is een klein overzichtje hoe het nu is! Het middelste gedeelte komt als laatste van de rij, omdat daar heel weinig stitchery in zat, en wel veel naaiwerk... Maar het wordt wel wat, hè? Ik ben zelf nog steeds ontzettend blij met de kleurenkeuze van deze quilt. En stiekem ook wel trots :D

Vlinders

Dit is een wat oudere quilt. Ooit, met een quiltcursus, kreeg mijn moeder de opdracht om op een vel met bepaalde rasters een mooi patroon te tekenen. Mijn vader kwam er al snel bij kijken, en die heeft toen deze vlinders met bloemen bedacht.


Sorry voor de scheefheid, ik heb hem genomen terwijl ik bovenop de tafel stond. Niet echt erg handig.

Maar dit is mijn moeders eerste (en laatste :P) machinequilt! Het was erg lastig, om alle puntjes op elkaar te krijgen. Het resultaat mag er zijn!

Deze quilt heeft het echter nog nooit verder geschopt dan top zijnde, maar dat heeft een reden: hij is ideaal voor over de parkietenkooi - en het staat dan nog leuk ook! En de parkiet vindt het ook erg leuk omdat hij van de binnenkant op de draadjes van de naden kan knagen. Iedereen blij!

Nog meer HR blokjes

Worden jullie het nog niet zat? Ik kan het me voorstellen... maar ik vind ze zelf toch wel heel erg leuk om te zien, en om te maken. Al is telkens dezelfde sterrenrand eromheen wel een beetje irritant aan het worden. Ik kan blijkbaar niet zo goed tegen herhaling, dat is goed om te weten voor een volgende quilt ;)


Deze maand was wel extra leuk... ik ben dol op sterren en mandjes! Dus ik vind deze blokken echt helemaal geweldig!


Bij elkaar vormen de blokken ook echt een hele stapel!


Het past ook net niet meer op de foto!





De volgende maand laat nog even op zich wachten... ik loop voor de verandering weer eens achter... het pakketje kwam wat later omdat ik een boek mee had besteld dat niet met de levering mee kwam. En nu is het allemaal binnen, en merk ik dat ik door gezondheidsproblemen even geen naald meer kan vasthouden... heel erg jammer, ik mis het best wel want dit is echt mijn uitlaatklep. Maar het zal vanzelf wel weer goed komen.

Waah! Een kast!!

Mijn vader is best handig. Niet alleen in alledaagse dingen, computers en andere elektronica (ik herinner me de keer dat een telelens kapot was gegaan, en mijn vader alle honderden, zo niet duizenden onderdelen over de tafel had verspreid, het euvel heeft verholpen, en de hele lens weer in elkaar heeft weten te krijgen zonder enige voorkennis van de binnenkant van lenzen), maar ook met allerlei materialen. Zo heeft hij van mijn opa nog een gedegen meubel-makerij-opleiding meegekregen - en daar profiteer ik nu enorm van! Op mijn kamer kan ik namelijk niet zo heel veel kwijt, en het zou prettig zijn als er wat bij kwam - maar de maat is zo onhandig dat er eigenlijk niets te vinden is! Dus mijn vader: dan maak ik dat wel even. En ja hoor, binnen no time hadden we een eerste schets:


Dat werd al snel een vlugge 3D tekening. Die ik hier eigenlijk niet mag plaatsen omdat meneer hem niet goed genoeg vindt. Dus ik vermeld erbij: deze schets is in minder dan 3 minuten gemaakt, met de nonchalance die bij zo'n imperfecte schets hoort. 


Dat werd al snel met de "plotter" uitgetekend. Wat een plotter ook moge zijn. Het resultaat zag er heel goed uit, het was als echte bouwtekening uitgetekend met allerlei maten erbij. Helaas heb ik dit bestand niet kunnen bemachtigen voor dit blog. 

En ja, toen naar de Fixet om alles op maat gezaagd te krijgen... dat was nogal een gedoe! Er waren echt ontzettend veel losse onderdelen, niet normaal! Om te checken of we wel alles hadden (in eerste instantie niet, dus dat werd een tweede ritje door de sneeuw), heeft mijn vader het een beetje uitgelegd zoals het gaat worden:


Dat is wel verrekte stoer, of niet?! 
Ow, en ik heb ook nog handvaten uitgezocht, mooie vintage dingen. Ze hadden er nog maar twee, en de andere twee waren besteld, maar net voor we ze op konden halen was de winkel ineens failliet gegaan (helaas!!), dus kregen we de handvatten niet. Uiteindelijk heeft mijn oom in Friesland bij zo'n zelfde filiaal geinformeerd, en toen bleek dat deze handvatten hier vlakbij in een fabriek werden gefabriceerd! Dus dat kwam uiteindelijk nog helemaal goed. 


De kast zelf wil ik wit gaan schilderen, en dan in de losse openingen aan de achterkant behangen met een leuk vintage motiefje... maar dat is nog erg lastig om te vinden! Na heel veel gezoek, ben ik toch maar gegaan voor een heel erg schattig motiefje van Pip Studio. 


Vogels... wie kan dat weerstaan? In precies de goede kleuren, grijs en limegroen... Ze worden met Mod Podge (Pipoos) geplakt, en vervolgens ook weer met Mod Podge gelakt, dan komt er een plastic laagje overheen. 

De laatste loodjes kwamen eraan... 


En ja, dit is hem!!!





Al mijn dvd's en cd's passen erin, en ook de DVD-speler is helemaal ingebouwd!


Ik ben echt zooo ontzettend blij met de kast! Hij is fantastisch geworden!!!

Update: deze post stond een hele tijd in de concepten omdat ik het plottergeval ook wilde laten zien, dus de kast staat er al een tijdje, zoals al vaker te zien was op dit blog - de vogeltjes zijn een perfecte achtergrond voor het fotograferen van kleine projecten, en de kast in kerstsfeer was ook niet verkeerd. 

Bijna op de helft!

Van de blokjes dan! Dat is ook wel te zien als je ze uitlegt, want het past bijna niet meer zo op de foto!!


Oef, ik word er meteen weer blij van als ik het zo zie! Sinds deze maand hebben we ook andere stofjes, superleuk!


Vooral die bordeaux rode vind ik fantastisch... en eindelijk een beetje geel erin! Nou ja, geelbruin, de knalgele komt nog!

En, zoals de traditie onderhand geworden is, hier zijn alle blokjes van de maand nog eens apart. Ik hoop dat jullie ze leuk vinden!






Hehe, het is gelukt!

Soms heb je van die quilts, en daar gaat echt alles fout bij! Dit is zo'n zorgenkindje. De prachtigste Jellyroll allertijden (Moda Etchings), maar een naaimachine die niet helemaal goed werkte wat later is opgelost, maar uiteindelijk is alles wel een beetje scheefgetrokken. Toen het probleem van de baan eromheen, waar heel veel wiskunde bij komt kijken, want ja, ik had een brede lap van 2,40m en dan moet je zien uit te rekenen hoe je dat het gunstigst in kunt delen zodat je zowel de achtergrond als de banen uit kunt krijgen. Gelukkig is wiskundige paps daar. Hij was ook zo lief om de stroken uit te tekenen, want ik snapte er natuurlijk weer niks van. 

Toen zette ik de twee kortste stroken er verkeerd aan zodat ik ze overnieuw moest doen, maar het duurde even voor ik aan het uithalen toekwam. 

En ergens in die tijd.... verdwenen er twee langste stroken. Poef, zomaar in het niets! We hebben alles overhoop gehaald, maar nee hoor. Toen hoopte ik dat tijdens de renovatie van het kantoor/hobbyruimte de stroken tevoorschijn zouden komen, maar ook niet, en toen zelfs mijn kamer een grondige opruimbeurt onderging, verloor ik de hoop. Nu moest ik het toch echt maar bijbestellen. 

En toen hadden ze in de webshop waar ik het had besteld geen grijs meer. Maar: tel je zegeningen, ze hadden wel rood! Ach, een rode baan aan de achterkant is erg modern tenslotte. 

En paps, die rekende en tekende wel weer... En maakte zijn punt duidelijk dat een rode bies aan de onder- en bovenkant best wel leuk stond. 

En ik ging het weer proberen te naaien. Prompt zat één kant perfect en rimpelde de andere kant als een ruche. Maar wat doe ik dan fout? Ik zou het niet weten... uiteindelijk het hele gedeelte maar gespeld, en nu zit het redelijk. 


En toen kwamen de veiligheidsspelden... Want ja, deze makker gaat onder de naaimachine gequilt worden (anders is mijn naaimachinequiltles tenslotte voor niks), en dan mag je niet rijgen!


Ik geef toe: het is tienduizend keer beter dan rijden. Wat een opluchting zeg... 


En wat een spelden! Ze zijn er allemaal in gegaan!! Het was toch wel een heel werk, wat de dag erna duidelijk aan mijn knieën was te zien. Op de één of andere manier had ik enorme blauwe plekken opgelopen, en zelfs één knie geschaafd, zonder dat ik het doorhad. 


Maar toen bedacht ik me dat ik een beetje dom was geweest. Die spelden konden natuurlijk veel beter in de naad worden geplaatst, omdat dat de plek is waar ik niet ga quilten!


Dus ja, dat betekende dat het weer overnieuw kon. Maar ik bedacht dat dat ook wel op mijn schoot kon, gezien die blauwe knieën. Misschien is dat mijn fout geweest. 


De voorkant ligt in ieder geval lekker strak erop! Al lijkt het op deze foto wat minder... Maar het is echt zo..


En kijk, dit wordt het idee van de afwerkbies. Wel wat kleiner dan dit natuurlijk, maar ik heb 'm even snel omgerold voor de foto. Ik wil de achterkant namelijk omslaan zodat het weer stof scheelt! En het staat best leuk zo, toch? 

Maar toen... toen wilde ik een foto maken van de achterkant. De achterkant die tot recent nog zo fantastisch plat lag! 


Aaah, bobbels, bobbels en nog eens bobbels! Ik weet het ook niet meer... misschien komt het van de verplaatsing van de spelden, misschien omdat ik er al lekker onder heb gelegen - ik kan nu overigens ook uit eigen ervaring zeggen dat synthetische vulling fantastisch warm is! Maar goed, de bobbels blijven. En nu? Tja... ik denk dat ik het maar gewoon als misbaksel hou. Echt alles is misgegaan, dan kan dit er ook nog wel bij. Het is jammer dan. Of vinden jullie dat dit echt niet kan?

De quilt heeft trouwens een naam gekregen: Levend Water. Er zit namelijk wat christelijke symboliek bij, en die ga ik ook proberen om in het quiltwerk te laten zien. Maar dat blijft nog even een verrassing ;) 

Staartveertjes

Ja, ik heb besloten om hem voorlopig maar onder de Nederlandse naam te houden. Staartveertjes klinkt tenslotte erg schattig, nietwaar?


En ja, blok 3 is helemaal klaar en zit eraan!! Dat betekent dat ik nu de lengte van het middenstuk van de quilt heb (er komt daarna een rand omheen en dan allemaal log cabins). Nog 6 blokken te gaan!


Maar dat is niet de enige staartveertjes die we hebben... Heb ik jullie weleens verteld van onze parkieten? Momenteel hebben we er twee rondvliegen, die halftam zijn. Dit is Joep, hij houdt van draadjes, glitterdingen, stofjes, tassen, pennen en spiegeltjes. Hier zit hij heerlijk te relaxen met zijn borduurgaren. 


En onze nieuwste aanwinst is Goof. Ja, hij is een klein beetje vernoemd naar Supergoof! Maar vooral omdat die naam gewoon bij hem past! Goofie vindt het helaas nog niet zo leuk bij mensen, dan wordt ie een standbeeld  maar wel heel erg leuk met Joep! 


Maar de meest bijzondere parkiet staat hier niet bij... dat is Mutz! 



Mutz is helaas in februari doodgegaan, wat me echt heel veel verdriet heeft gedaan - en dat verdriet is nog steeds niet weg. Mutz kwam van de dierenambulance en was extreem tam. Ze zat de hele dag bij me en wilde alleen maar aandacht, kletsen, en spelen! Ik heb een fotoboek gemaakt met alle foto's van haar erin:





Maar goed, het gaat natuurlijk eigenlijk om het blok dat af is. Hier zijn nog wat stitcheries! 



Maar wat het nadeel is van deze quilt... ik gebruik heel veel Tilda stofjes, en ik ben erachter dat ie echt enorm rafelen! Soms zelf tot de naailijn...  Sindsdien heb ik een klein trauma opgelopen, en maak ik extreem grote naadtoeslagen om dit maar te voorkomen. 




Zie je? Heftig... Vooral omdat mijn naadtoeslagen bij deze quilt al niet klein waren, meestal een centimeter... maar daar blijft weinig van over! Dus een tip van mij: pas op met naadtoeslag bij tilda stoffen!!

Oké, nog één laatste staartveer dan! Dit schattige roodborstje heeft besloten om een nestje in de conifeer te maken, precies op een plek waar ik het vanaf de bank kan zien! Té schattig!