Stonefieldsbee

Wat is het toch een rommeltje... Dat kan maar één ding betekenen...


Stonefieldsbee met tante en mams! Dit is een beetje uit noodzaak geboren, we zouden namelijk naar de Stonefieldsbee van de Stitchers Inn gaan op vrijdagochtend, maar het gaat mij niet lukken qua gezondheid. En dat is ontzettend jammer... dus hebben we een alternatief bedacht met ons drieën. 


Tante zorgde voor heerlijke gebakjes waar je eigenlijk niet af kon blijven... 


En zo zaten we gezellig te kletsen! Maarreh, waar blijven die Stonefieldsblokjes? We willen natuurlijk wel een show en tell! Dus ja, tante haalde haar blokjes tevoorschijn. 


En wat zijn ze leuk, hè? Hele mooie, zachte kleuren :) En ze gaat ook zo verrekte hard... Dus dat komt helemaal goed! Wij gaan nog even verder met onze blokjes, jullie zien ze vast binnenkort wel langskomen! 

Vingerhoedjes en Parkietjes

Ik bedacht me ineens dat ik de Vingerhoedjes al lange tijd niet heb laten zien... Ik heb inmiddels twee rijen af, en de derde rij bijna (ik dacht helemaal, maar ik ben er of een paar kwijt, of niet zo ver als ik dacht).


Op zich is dat nog best veel, als je nagaat dat elk vingerhoedje is gemaakt in de wachtkamers van artsen.... Want ja, daar is het perfect voor, ik heb een klein bakje met daarin 20 vingerhoedjes (ja, soms komen die in één keer op), een speld, naald, klosje, en half tornmesje dat makkelijk in elke tas past. Ideaal!


Dus die derde rij, die komt vast snel... En dan nog maar 47 te gaan!


Hier is even een leuk huiselijk tafereeltje met het quiltrek. Maar als je goed kijkt zie je ook twee parkieten... ja, die ene bij de gitaar is nog wel te spotten, maar Goof is toch lastiger... 


Goof houdt van het quiltrek! En zit het liefst op de quilts zelf... dat is op zich niet zo erg, zolang ie maar niet poept... dus inmiddels zorgen we dat de speciale parkietenquilt bovenop ligt voor 'm. 


Hij kijkt ook graag naar de quilt, met z'n koppie zo naar beneden en z'n warrige rui-veertjes...


En hij is heel vasthoudend aan zijn favoriete plekje. Schattig, toch? :) 






Een vest dankzij mams

Ja, Mams saved the day... Ze was zo lief om de rand opnieuw te doen en aaaaal die irritante steken op te pakken, en dat heeft ertoe geleid dat ik dan toch een vest heb in plaats van een half vest ergens opgeborgen tot ik er weer zin in had! 



En dit is 'm dan! 


Hij zit nu eindelijk goed en lubbert niet meer uit bij de rand! 


Ook de achterkant zit nu goed! En zo zie je de kleur heel goed, die is echt mooi... 


Nog even een zijfoto voor de compleetheid. 

Ik woon inmiddels bijna permanent in dit vest en baal als hij weer de was in moet... ondanks het hoge katoengehalte zit ie namelijk ontzettend warm! Warm en leuk, beter kun je het niet hebben. 

Uiteindelijk dus toch een "ze leefden nog lang en gelukkig". Jeej! 


Stonefields: mijn blokjes


Ja, je telt goed: het zijn er al twaalf! Ik ga maar door.. en heb ontdekt dat ik een hele grote fan ben van needleturning. Waarom? Het is makkelijk om even te pakken, geen spelden nodig, en het gaat best makkelijk. Ik heb eindelijk een techniek ontwikkeld waarbij ik geen last meer heb van mijn handen (ik weet niet precies wat, ik denk dat ik minder knijp of misschien is het wel gewenning). 


Dit is het blokje dat ik tijdens de cursus heb gemaakt. Eigenlijk hoort er een wit rondje in, maar ik vond een kopje ook wel leuk staan eigenlijk.


Ik wilde dit achtergrondje heel graag gebruiken bij dit blokje, ondanks dat het druk is vind ik het toch wel heel sjiek staan.


Deze is bijna goed gelukt... op één te groot tussenstukje na. Viel me erg mee, want het positioneren van dit blokje was echt heel erg lastig.


Maar de sterren waren toch echt het moeilijkst! Ze wilden niet aansluiten, en daarom heb ik een uitzondering gemaakt en deze geappliquickt. Zelfs toen was het nog moeilijk, en heb ik regelmatig de ondergrondstof gemanipuleerd. Met heel veel strijken zie je er niks meer van ;) Ik heb voor paars en geel gekozen omdat sterren toch geel horen te zijn, en paars daar een prachtig contrast mee vormt.


Deze is ook best goed gelukt, vooral het Japanse broderieachtergrondje is erg schattig.



Oef, wat is dat middenstuk klein... mini-hexjes! Volgens mij is het blok op het scherm zelfs groter dan in het echt :P Het stofje van de hex-bloem heb ik van Carmen van de Stitchers Inn gekregen, lief hè?


Hier is er iets misgegaan met het rode rondje. Hij wilde gewoon niet. Maar, zoals opa zei: de natuur is in het echt ook niet perfect. 


Dit was fantastisch om te doen... deze vorm bevalt me wel :P Ik heb dit blokje lekker zitten knutselen tijdens de Sinterklaasintocht op tv. Hij moet trouwens 180 graden draaien, het rode middenstuk zit nu op z'n kop, maar dat ziet er heel vreemd uit als ik dat doe, het perspectief is dan fout.


Hoe schattig is dit Beatrix Potter-stofje? We hebben een stukje weten te bemachtigen via Etsy van een Nederlandse dame, en het past perfect in de Stonefield...


En Iejoor is ook té schattig! Meestal is Winnie de Poeh heel knalkleurig, maar dit lapje is dat niet. Het zijn wel grote figuren dus we kunnen 'm weinig gebruiken, maar het is toch leuk dat mams dat lapje een tijd geleden heeft gekocht en nu in de quilt komt!

De dekens: een update

Ik heb al een hele tijd geen update meer gemaakt van de CAL dekens... Schandalig! Er wordt wel nog steeds gestaag aan gewerkt. Ik wil Lamise's deken als eerste af hebben, omdat ze die eigenlijk allang had moeten krijgen, dus die van mij blijft een beetje liggen.


Maar kijk, dan heb je ook wat! Hij is nu in totaal zo'n 1,20 lang en hij wordt nog steeds breder, hij zit nu op 1,50-1,60. Een enorm gevaarte dus, dat lekker warm over je benen gedrapeerd ligt als je bezig bent met haken! 


Dit is het laatste stukje dat nieuw is. Achteraf gezien had ik hem niet moeten opvouwen want nu zie je de steken niet zo goed, maar hij was te breed voor de foto. Gelukkig zijn er nog steeds nieuwe steken die ik erin kan doen, want dat is wel zo leuk (herhaling is niks voor mij). 


Mijn deken is nu ongeveer 80 cm, en ook 1,50-1,60 breed... ik haak denk ik veel te los, waardoor hij met meer massa steeds meer uitgaat door de zwaartekracht. 


Sinds de vorige keer is er niet veel bijgekomen volgens mij, maar ik laat het toch maar een keer zien :) Tenslotte wordt je vrolijk van deze kleuren, toch? Ik in ieder geval wel! 

Nog even doorhaken, en dan is het einde toch een keer in zicht :) Ik zit te twijfelen over de lengte, maar ik ga maar gewoon door tot de bollen op zijn (of ik op de 2 meter zit, dat is volgens mij echt het maximum). En dan hopen dat de scheefheid aan de zijkanten bijtrekt met een extra brede rand...

De eerste Stonefieldjes


We zijn helemaal niet verslaafd ofzo... Nee hoor, we hebben gewoon een paar blokjes gemaakt... en dat ging nogal lekker... en misschien hebben we wat dingen laten liggen... Zoals de Di en de Hampton.... 

Maar ze zijn dan ook zo snel af! En zo leuk om te doen! 

Oké, deze zijn van mams en ik samen. Dus twee personen. Dan valt het nog wel mee, toch? We zijn tenslotte een maand bezig... Ik wilde ze alleen even naast elkaar laten zien, dan zie je weer hoezeer we dezelfde smaak hebben... het past allemaal perfect bij elkaar! 

Vandaag zijn Mam's blokjes aan de beurt! 


Ze heeft er nu zeven, maar tijdens deze foto nog 6... de laatste komt zo nog :) De sterren waren erg lastig, die heeft ze uiteindelijk zelf opnieuw uitgetekend en uiteindelijk nog een keer over gedaan met het Peter Rabbit stofje. Schattig, hè?



Deze is ook heel leuk geworden, met een broderielapje op de achtergrond! 



Bij deze dacht ze dat het hetzelfde was als de Dear Jane, en plaatste ze ze keurig een stukje uit elkaar. Achteraf kwam ze erachter dat het toch niet zo hoorde, maar het geeft wel een heel leuk effect! Sorry voor de rode pen, die moet nog even "weggestreken" worden. 


Dit is haar eerste blokje, gemaakt tijdens de cursus! Heel gedurfd, de kleuren, en het heeft een ontzettend leuk effect! 


Dit is ook nog een verhaal... Mams wilde op een avond heel graag een blokje maken, maar ze had niets voorbereid. Dus kreeg ze mijn blokje, in ruil dat ze voor mij ook ditzelfde blokje zou voorbereiden met haar lapjes. Het leek ons leuk om een blokje van elkaar erin te hebben :) Het achtergrondje heeft ze zelf uitgezocht, een broderielap die achteraf groter bleek te zijn dan we dachten bij het bestellen, pastte perfect om het rondje heen! 


En dan deze... Mams is helemaal gek van Winnie de Poeh (oké, ik ook, ik kan het niet ontkennen), en dan met name Knorrie. Nu hadden we nog een Pooh-lapje liggen dat perfect pastte! Ik vind 'm fantastisch gelukt... 



Vest Verschrikkingen

Zeg dat... ik was zo ontzettend blij dat ik het vest eindelijk in elkaar had zitten, en ik alleen de rand nog moest...


Hier ontbreken de mouwen nog, maar daar ben ik vergeten een foto van te maken... Maar goed, het zag er allemaal goed uit en het pastte perfect. 

En toen kwam de rand... Je moest ongeveer 17 steken per 10 cm opzetten, maar het patroon gaf niet aan hoeveel steken in totaal, en het vage "meer steken in de hoeken". Niet echt handig. En achteraf harstikke fout. 

Ik ben ongeveer 6 uur bezig geweest met het opzetten van de steken, het was echt een vreselijke rotklus. En de 9 toeren die je daarna in rib moest breien kostten me ook 6-7 avonden, zelfs met hulp van mams die twee toeren voor haar rekening nam.  


Want dit was het resultaat... Let niet op mijn niet bijpassende spijkerbroek (oké, ik geef het toe, dit is ook een jogjeans :D je zag het niet, hè?), ik maakte snel even foto's voor oma kwam om het op te lossen. 

Uiteindelijk had ik 480 steken opgepakt, en dat was echt proppen. En uiteindelijk dus ook veel te veel... 


De achterkant stond helemaal naar buiten en alles werd een soort ruche. 


En de nek... tja... niet zo charmant. 

Dan heb je voor het eerst een vest gebreid, en dan gaat het op het einde zo mis... Ik was verschrikkelijk chagrijnig en was van plan om 'm in een hoek te gooien en ooit, over een paar maanden - of 30 jaar - weer op te pakken. Maar niet nu. Grrr... Een boze mail zit in mijn hoofd richting Scheepjeswol, waar het patroon van is, maar die heb ik nooit verstuurd. Wel heb ik mijn beklag gedaan bij de wolwinkel, die alles nog voor me heeft nagerekend naar aanleiding van de centimeters die op het patroon staan, en die kwamen op 420 steken uit. Ik had er 480 (en ik had echt goed elke 10 cm gemarkeerd op de manier die oma me heeft geleerd, niet uitrekken enzo). 


Oma en mams hadden berekend dat 420 uiteindelijk toch echt veel te veel was, met hulp van opa (paps heeft zijn wiskundige tic niet van een vreemde). Ze kwamen uit op een aantal van ongeveer 360. 

Goed om te weten, maar ik was er echt klaar mee. Helemaal klaar mee. Het oppakken van de steken was al een ramp geweest en dat wilde ik echt niet nog een keer doen. Ik ging nooit meer een vest breien met iets waar je steken bij moest oppakken en ze bekeken het allemaal maar. Nee, geen vest voor mij. Zo was ik intern een beetje aan het mopperen. Misschien ook een klein beetje extern. Sorry mams... 


Ja, en mams... mams was zo lief om alle steken opnieuw op te pakken... ze vond zelfs 360 steken nog te veel (dat voelde ze tijdens het opzetten - vraag me niet hoe) en kwam uit op 348. En toen heeft ze de 9 toeren rib ook nog eens gebreid... Lief, hè? Het fantastische resultaat komt de volgende keer, dit was even een mopperpost ;) 

Dus, de conclusie: mocht je toevallig ook Model D van de Scheepjes Stone Washed special aan het breien zijn, kijk dan alsjeblieft uit en zet veel minder steken op dan het patroon zegt! Ik heb me echt aan alles gehouden, het stonewashed garen op dubbele draad met naalden 6, en mijn proeflap en uiteindelijke afmetingen waren perfect, dus daar kan het echt niet aan gelegen hebben! 

Nog een conclusie: vesten breien is moeilijker dan het lijkt. En het leek al moeilijk...

Staartveertjescohesie

De Staartveertjes zitten aan elkaar! Nou ja, voor tweederde dan. Maar dat vind ik nog een hele prestatie! 



Gelukkig blijkt nu uit het vastnaaien dat het niet zo erg is dat de vierkantjes bobbelen: het komt vanzelf goed! Je ziet het hier niet zo goed, maar uiteindelijk komen ze gewoon plat te liggen. Fjoew!


En kijk, hier zie je 'm in volle glorie! Het middenblok valt goed op! In het echt is het groene nog wat groener, maar zoals altijd is dit een lastige quilt om te fotograferen. Wat ook opvalt trouwens is de planning die erin zit, de blauwe blokken op de hoeken, en als ie af is 4 rode blokken rond het midden. Ik ben blij dat het zo mooi uitkomt!


Mams zei dat ik ook maar vast aan de log cabins moest beginnen die eromheen komen. Want als je er ineens 24 moet doen is het ook wel saai, en daar heeft ze natuurlijk gelijk in! Dus ik ben al druk bezig geweest, en heb de eerste twee aan elkaar zitten! Ik maak ze met paper piecing, en dat werkt heel erg goed! Helaas heb ik al twee keer per ongeluk op de verkeerde kant gewerkt, maar ach, dat kan iedereen overkomen en dat zal mij waarschijnlijk 23 van de 24 keer gebeuren, dus dan is het alsnog allemaal in spiegelbeeld (plus het maakt niet zo heel veel uit of het in spiegelbeeld is of niet natuurlijk met dit patroon, maar wel voor de stofjes die vaak wel goed rechtop moeten staan). 

Op naar blok 7!

Klein spul

Wie het kleine niet eert... Die mag deze blogpost overslaan.


Ik was al een tijdje op zoek naar een handige manier om mijn naalden op te bergen... hoe leuk mijn speldenkussen ook is, ik prik me altijd aan de naalden, plus hij rolt alle kanten op. Volgende keer toch maar een iets plattere... 


Dus ik zocht eigenlijk naar een manier om mijn naalden mee te kunnen nemen, zonder ze te verliezen en zonder me eraan te prikken. En het moest eigenlijk ook nog een beetje leuk zijn... Ik zag op Etsy iets dat me inspireerde, en daar is dit vogeltje op gebaseerd.


Ja, het is echt een vogel! Met een enorme opgevulde staart die als dakje over zijn lijfje heenzit met een extra grote kanten "veer" die over zijn knoop - eeeh poot vast komt te zitten. Ik gebruik 'm nu al maanden, en het werkt perfect! Het enige nadeel is dat zijn vilten snavel open blijft staan... Maarja, het is gewoon een kletsmajoor denk ik dan. 


Ook ben ik nu in het bezit van een speldenkussenring! Het leek mij reuze handig om er één te hebben, en dat is het ook... ik gebruik bijna niet anders! 

Het is een pakketje van Stitchers Inn, wat je nog wel zelf in elkaar moet zetten. Dat was nog best lastig. Ook heeft paps nog wat aan de ring gedaan, omdat mijn vingers zo ieniemienie zijn en de kleinste stand nog van mijn vinger afgleed. 




Het enige nadeel van een stippeltjesstofje... ik krijg dan weer de bizarre impuls om in elke stip een speld te zetten. En o wee als er één verkeerd zit! Nooit geweten dat ik die compulsiviteit bezat... Hihi :)